نشسته ای
کمی آنسو تر
درست روبروی من،
نگاهها یت
عمق وجودم را می کاود
و باکرگی چشمانم را
به تاراج می برد،
تا ماه خسته بالا بیاید و
به آسمان برسد
انتظار می کشی
عزیزکم !
دقایق دشوار سکوت
این انتظار را بر نمی تابد .
تیر ۸۸
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۸/۰۵/۱۹ ساعت 22:31 توسط عاطفه اسكندري
|
عاطفه اسکندری ،متولد 21/آذر/59 ، دانش آموخته رشته عمران